“Zou ik het durven, zou ik het doen, ik ga naar je toe, en ik geef je een …”. Vóór IK GEEF JE EEN ZOEN een voorstelling van DE MAAN werd, was het al een klein prentenboek vol gedichten van Bette Westera. Op een eenvoudige en speelse manier plaatsen haar gedichten emoties uit de kindertijd in dagdagelijkse situaties.
In de voorstelling van DE MAAN nemen Machteld en Danny Timmermans het publiek mee op een roetsjbaan doorheen Bettes gedichten. Kussen ze wel, of kussen ze niet? Eén voor één trekken Machteld en Danny aan de touwen die op de scène hangen. Bij elke banner die zo de lucht in gaat, start er een nieuw gedicht.
Op het einde van IK GEEF JE EEN ZOEN zijn er een heleboel gedichten en emoties de revue gepasseerd en hangt de scène tjokvol met banners, van piepklein tot reuzegroot. Banners worden boten, koetsen, …Elke keer wat nieuws, elke keer verrassend anders.
En op het einde wordt er gekust! Of, ..., toch niet?
Site by Krimson | Drupal Architects.
