Oscar is tien jaar en heeft kanker. Als hij ontdekt dat zijn ouders voor hem verzwijgen dat hij dood gaat, wil hij hen niet meer zien! Toevallig loopt hij Rose tegen het lijf, een knorrige vrouw in een roze mantelpakje, die pizza’s levert in het ziekenhuis. Zij is wél recht voor de raap en vertelt wél de waarheid. Om hem te verstrooien stelt Rose een spel voor : doen alsof elke dag telt voor tien jaar. Zo beleeft Oscar alle hoogtepunten van zijn leven in een paar dagen tijd. Tussen Oscar en Rose ontstaat een bijzondere vriendschap die hun leven zal veranderen.
Oscar et la dame Rose is de verfilming van een novelle van Eric Emmanuel-Schmitt, die de film ook regisseerde. Het resultaat is een mooie, vertederende speelfilm die ondanks zijn beladen thema steeds licht van toon blijft en bij tijden zelfs vrolijk! De gesprekken tussen Oscar en Rose laten ruimte voor filosofische overpeinzingen en de blik op het leven en de dood zijn opvallend volwassen. Toch slaagt de schrijver- filmmaker erin om de leefwereld van een kind mooi, oprecht en geloofwaardig weer te geven. Hoewel ze slechts een bijrol hebben, bieden ook de vriendjes van Oscar de nodige afleiding: de verbrande Bacon, de blauw aangelopen Peggy Blue, de dikke Popcorn en een jongen met een waterhoofd genaamd Einstein… Een hartverwarmende, magisch-realistische film die zeker blijft hangen.